می‌گویند <توماس ادیسون> عاشق نمایش بود و عاشق نمایش‌نامه‌های شكسپیر. او از وقتی ۸ ساله بود، دلش می‌خواست بازیگر تئاتر بشود و حتی در دوران نوجوانی‌اش هم برای رسیدن به این آرزو تلاش كرد اما موفق نشد.
می‌دانید چرا؟ چون خجالتی بود! در زندگی‌نامه‌اش نوشته‌اند كه او سال‌ها به خاطر صدای زنانه‌اش خجالت می‌كشید در میان جمع، صحبت كند. آن نوجوان خجالتی، خوشبختانه بازیگر تئاتر نشد و شد: توماس ادیسون! همان ادیسونی كه زندگی امروز را بدون اختراعات او حتی نمی‌شود تصور كرد... كودكان، ‌نوجوانان و جوانانی كه امروز خجالتی هستند، در هیچ محضری امضا نكرده‌اند و به هیچ كسی تعهد نداده‌اند كه فردا و پس‌فردای روزگار هم خجالتی و كمرو باشند.