پرولاکتين با مکانیسم‌های زير بر روی تخمک‌گذاری اثر می‌گذارد:

1- پرولاکتین تعداد گيرنده‌‌های LH روی جسم زرد تخمدان‌ها را افزايش می‌دهد و در نتیجه

منجر به افزايش ساخت و ترشح پروژسترون در زنان می‌‌شود. به همین علت در کاهش

شدید پرولاکتین اختلالات قاعدگی و ناباروری ایجاد می‌شود.

2-  افزایش پرولاكتين با مهار ترشح GnRH موجب مهار ترشح پالسي گونادوتروپين‌ها

می‌شود و در نتیجه افزايش ناگهاني LH در وسط سيكل را متوقف می‌کند. اين امر منجر به

عدم انجام تخمک‌گذاری و یا کاهش آن مي‌شود.

3- پرولاكتين روند توليد آندروژن آدرنال را تحريك مي‌كند.  افزايش آندروژن مي‌تواند سبب

افزایش وزن و پرمویي گردد.

افزايش پرولاکتین اغلب ناشی از وجود تومور خوش‌خيم در قاعدة غدة هيپوفيز است،

بنابراین توصیه می‌شود که برای تمام بیماران مبتلا به هایپرپرولاکتینوما، یک CT -

اسکن یا MRIاز منطقة sella turcica نیز انجام شود. علايم هيپرپرولاكتينمي در زناني

كه در دوران شيردهی نیستند به صورت ترشح شير از پستان مشخص مي‌شود.

پرولاكتينوما علت 20-15٪ موارد آمنورة ثانويه است.

افزایش پرولاكتين ممكن است با اضطراب و افسردگي همراه باشد. براي رفع اين مشكل

مصرف داروي بروموكريپتين یا کابرگولین (آگونیست‌های دوپامین) موفقيت‌آميز است اما در

بعضي موارد نادر غده بايد برداشته شود (جراحی ترانس اسفنوئیدال[3]).