مزايا: ارزان، سريع، در خانه قابل انجام است، چون موم انداختــن سبــب كنـــده شدن سلولهاي مرده پوست نيز ميشود بنابراين سبب لطافت و نرمي پوست نيز ميگردد.

معايب: كثيف كاري زياد دارد- ممكن است سـبـب عفـونت پــوست گردد و يا موها بطور يكدست و يكنواخت كنده نگردند- موهاي كوتاهتر از 2 ميليمتر را ممكن است نكند.

رشد مجدد مو: پس از 6-3 هفته.

مومك انداختن به دو صورت ميباشد:

*روش گرم (hot): ابتدا موم را گـرم كرده سـپـس لايـه نازگي از آن را در جهت رويش مو قرار مي دهند. هنگامي كه موم سرد شد و موها به آن چسبيده شدند با پارچه و يا سلفوني كه روي موم قرار داده شده بود موها را برخلاف جهت رويششان كشيده و مو ها را از ريشه ميكنند.

* روش سرد (cold): در اين روش از موم سرد كـه از پيـش روي نــوارهـاي بــاريـكـي آغشته شده اند استفاده ميگردد.


عوارض موم انداختن:

1-درد 2- سوختگي با موم داغ 3- حساسيت تماسي با موم يا پارچه 4- انتقال عوامل بيماريزا 5- فولکوليت و سودوفلوليکوليت 6- خونريزي و کبودي 7- کهير فشاري 8- پارگي پوست 9- برآمدگي هاي قرمز در سطح پوست 10- فرو رفتن موها بداخل پوست 11- تغيير رنگ قهوه اي محل رويش موها توصيه مي شود حتماً قبل از انجام کار به جهت رويش آنها توجه شود تا احتمال فرو رفتن موها به داخل پوست و التهاب و چرکي شدن متعاقب آن که اصطلاحاً فوليکوليت گفته مي شود به حداقل برسد. موارد بسياري ديده مي شود که بدنبال اين فوليکوليت ها و فرورفتگي مو به داخل پوست فرد با موهاي فرو رفته را دست کاري کرده و سعي در بيرون آوردن آنها مي کند که همين امر منجر به التهاب بيشتر شده و در نهايت قهوه اي شدن محل که ممکن است براي مدتهاي طولاني باقي بماند ايجاد شود.
حتماً حرارت موم قبل از تماس با بدن کنترل گردد. احتمال حساسيت به پارچه، کاغذ و خود موم ممکن است وجود داشته باشد که به صورت قرمزي، خارش، تورم و حتي ايجاد تاول مي تواند بروز نمايد.
اما يکي از مهمترين عوارضي که بطور شايعي امروزه ديده مي شود انتقال عوامل بيماري زا است. مکرراً ديده شده است که زگيل خصوصاً در ناحيه تناسلي بدليل استفاده از کاردک، موم يا ظرف مشترک انتقال پيدا مي کند. همينطور ويروسي به نام مولوسکوم کانتجيوزوم وجود دارد که مي تواند در اثر وسايل مشترک منتقل گردد.
انتقال قارچ هاي سطحي پوست، عفونت هاي باکتريال هپاتيت هاي ويروسي و ايدز نيز امکانپذير است. پس حتماً توجه شود که از ظرفهاي يک بار مصرف، موم جداً با کاردک و پارچه مجزا براي هر فرد استفاده گردد و اين به طور روتين در آرايشگاه ها بايد انجام گيرد.
بهتر است در مناطقي که موهاي کلفت و پوست حساس دارند مثل مناطق تناسلي و زير بغل به جاي پارچه يا زرورق و کاغذ از پدهاي مخصوص استفاده گردد در کل پارچه هاي مصرفي بهتر است از انواع هيپوآلرژيک باشند و جنس خيلي خشن نداشته باشند.
برخي از پزشکان موم انداختن را در افراد ديابتيک، مبتلايان به وريدهاي واريسي يا آنهايي که گردش خون محيطي ضعيفي دارند توصيه نمي کنند زيرا در اين افراد احتمال عفونت بالاتر است.
کساني که تحت درمان با داروهاي لايه برداري مثل رتين A، ترتينونين با ايزوترتينونين و ديفرين هستند بدليل اينکه پوستشان راحت تر دچار پارگي و شکنندگي مي شود بهتر است از موم انداختن استفاده نکنند. و در نهايت از موم انداختن در مناطق مبتلا به زگيل، مولوسکوم، عفونتهاي قارچي و باکتريايي، خال يا پوست تحريک شده، شکاف دار و آفتاب سوخته بايد اجتناب نمود.
منبع:فصل نامه بهداشت پوست و مو(شماره 21)